Ανασφάλεια και αγωνία

Είναι αυτοί οι δυό ηγέτες της ζωής μου, τωρα. Ανασφάλεια γιατί αλλιώς τα είχα σχεδιάσει κι αλλιώς μου βγήκαν. Πάντα έτσι γίνεται, το ξέρω, όμως κάτι απ’ ότι σχεδιάζουμε βγαίνει δεν πάνε όλα στον άνεμο. Κανείς δεν πιστεύει ότι τα χειρότερα σ’ εκείνον θα πέσουν, πάντα ελπίζουμε ότι θα πέσουν στο κεφάλι κάποιου άλλου…έτσι δεν είναι?

Η αβεβαιότητα φέρνει αγωνία. Πώς να κινηθείς όταν λέει θα φορολογηθείς και άλλο, τι να κόψεις απο τα κομμενα δλδ, τι? Να σταματήσουμε να είμαστε άνθρωποι, να μη τρώμε, να μην αναπνέουμε..κυρίως να μην αρρωσταίνουμε γιατί έτσι και πεθάνουμε θα βουλιάξουμε τους κληρονόμους μας σε μαύρη απελπισία..εξαιτίας των φόρων. Που ως τώρα πειθαρχικά πληρώναμε αλλά που δεν μας ωφέλησε, όλο και περισσότερα χαράτσια ζητάνε οι πολιτικάντηδες απο το λαό, για να ξελασπώσει τις επιλογές τους.

Είναι φαίνεται η τιμωρία μας που τους διαλέξαμε καθ’ εικόνα και ομοίωσή μας..

 

Advertisements