Απεξάρτηση

Χρειάζομαι να απεξαρτοποιηθώ απο τη σχέση με τον άνδρα μου. Να δημιουργήσω ζωή πέρα απο τη δική του. Παλιά αυτό ήταν εύκολο γιατί δούλευα για άλλους. Πέρναγα με αυτούς τους άλλους 8-10 ώρες την ημέρα, μετά έτρεχα σε γυμναστήρια και παρελκόμενα, οπότε οι υπόλοιπες ώρες ήταν κοινές, δλδ να τις περνάω μαζί με τον άνδρα μου. Απο το 2002 και ύστερα που έφυγα απο τη παλιά μου δουλειά και μπηκα στην εταιρεία του ανδρός μου σαν ενεργό μέλος..καταστράφηκα..γιατί δεν είχα βασικά να κάνω πολλά πράγματα. Διαπίστωσα τότε ότι οι ώρες δεν περνούσαν, τίποτα δεν είχα να κάνω, απο το εργατικό δυναμικό μπήκα στο αντι-παραγωγικό υλικό, γιατί το να είμαι νοικοκυρά δεν ήταν μέσα στα όνειρά μου. Εντάξει ένα sabbatical, όχι όμως έτσι.. Σιγά-σιγά αυτή η αδράνεια με απορρόφησε, δεν έκανα τίποτα για μένα, πέρα απο τη γυμναστική και τις βόλτες. Μοναχικές ήταν οι βόλτες γιατί όλες μου οι γνωριμίες εργάζονταν. Πόσες μοναχικές βόλτες θα κάνεις μέρα με την ημέρα? Δεν ήμουνα και ο πιο περιπετειώδης άνθρωπος, δεν θα πήγαινα μόνη μου σε εκδρομές, ούτε σε περιηγήσεις πολλών ημερών..θέλω και παρέα. Και ο σύζυγος έκανε παρέα στην αρχή που όμως όλο και λιγόστευε γιατί τα έδινε όλα στη δουλειά, λέμε ότι εργαζόταν για τουλάχιστον 10 ώρες στις αρχές του 2004 με αυτό να αυξάνεται..και το 2009 έφθασε στο σημείο να φεύγει το πρωϊ στις 9.00 και να γυρίζει στις 9 το βράδυ, να μασουλίζει κάτι και να κοιμάται σαν το τούβλο. Κανένας διάλογος. Καμμία επαφή. Και τα σβκ ήταν/είναι για να τσακωνόμαστε. Το 2009 αρρώστησα σοβαρά, τα έχουμε πεί αυτά πιο κάτω..και εκεί συνειδητοποίησα τη καταστροφή, μου συμπαραστάθηκε μέ τους γιατρούς, αλλά ακόμη και τώρα μου το χτυπάει που “η ασθένειά μου και τα επακόλουθά της είναι φρένα στη δουλειά του” δλδ περίμενε απο μένα να είμαι υγιέστατη ώστε μονίμως to stand by him. Εκτοτε έχω αλλάξει, ο γάμος αυτός έχει τελειώσει για μένα,παρόλλο που προσπάθησα να τον σώσω και να αλλάξουμε σελίδα πηγαίνοντας σε σύμβουλο γάμου. Με βοήθησε ο σύμβουλος πολύ αλλά ήταν μονόδρομος, δεν ήθελε ο Κώστας να πάει, πήγε βέβαια σούρνωντας έβαλε τις φωνές μετά μου είπε διάφορα φρικτά πράγματα..τον Αύγουστο του 12. Εχουμε γίνει 2 ξένοι. Δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα, χάθηκε η παλιά συντροφικότητα και στοργή που νοιώθαμε ο ένας για τον άλλο.  Αυτός με θεωρεί εμπόδιο στη καριέρα του επειδή αρρώστησα και εγώ χτυπάω το κεφάλι μου στο τοίχο που δεν το κατάλαβα νωρίτερα. Οτι θα χωρίσουμε κάποια στιγμή είναι σίγουρο. Το πρόβλημά μου είναι οικονομικό και συναισθηματικό. Αυτή τη στιγμή δεν βγαίνω οικονομικά να ζήσω μόνη μου (δλδ νοίκι, φόροι, τροφή) και έχοντας κολλήσει επάνω του εδώ και 20 χρόνια έχω χάσει την ικανότητα να τα γκρεμίσω όλα και να σηκωθώ να φύγω. Δεν έχω που να ακουμπήσω συναισθηματικά, δεν έχω γονείς, συγγενείς – έχουν πεθάνει όλοι. Δεν έχω παιδιά, ούτε ευρύτερα οικογενειακά άτομα όπως ξαδέλφια, θείες ανήψια. Είμαι ολομόναχη σε αυτή τη Γή. Εχω μερικές φίλες που μένουν εκτός Ελλάδος και που μου προσέφεραν το σπίτι τους για όσο θέλω να πάω να μείνω κοντά τους.  Εχω όμως 2 γάτες που δεν τις αποχωρίζομαι με τίποτα. Αυτό που χρειάζομαι είναι ένα αποκούμπι, ώστε να πατήσω επάνω του για να ελευθερωθώ. Στο προηγούμενο γάμο, το αποκούμπι αυτό ονομάζετο ΕΡΓΑΣΙΑ. Η οποία έγινε εισιτήριο για την ελευθερία μου. Τώρα όμως Που να τη βρώ? Λογω ηλικίας, δικαιούμαι σύνταξη απο του χρόνου..ώς τότε όμως..τι?

Περιμένω αναγκαστικά. Αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι ακόμη και αν πάρω τη σύνταξη (σιγά το ποσό που θα είναι) θα μπορέσω να απαγκιστρωθώ απο το γάμο αυτό που α) με φθείρει και β) με στενοχωρεί αφάνταστα γιατί ταιριάζαμε με τον άνθρωπο αυτό πάρα πολύ, πρίν το 2000. Μετά κάτι έπαθε, σε γιατρούς δεν πάει, ο σύμβουλος γάμου το χαρακτήρισε μανιοκατάθλιψη. Η ζωή μου έχει αλλάξει πολύ, πρός το χειρότερο. Αισθάνομαι σαν παγιδευμένο ζώο και συγχρόνως κλαίω ποτάμια για το γάμο μου που χάλασε.

Μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε?

Advertisements

6 thoughts on “Απεξάρτηση

  1. Υ.Γ. Ο άνδρας μου εργάζεται γιατί θέλει να εργάζεται, του αρέσει η δουλειά. Ομως πλέον, δεν κάνουμε τίποτα μαζί. Δεν πάμε πουθενά πιά σαν να είμαστε μοναστήρι-σπίτι. Πάμε μαζί στα επαγγελματικά του (γιατί είναι ΑΜΕΑ, εχει θέμα με το ένα του πόδι – περπατάει με πατερίτσες), αλλά ως εκεί. Τώρα τελευταία που άρχισα να βγαίνω μόνη μου σε περιηγήσεις (έχω χόμπυ τη φωτογραφία) στραβομουτσουνιάζει και χαλάει το κόσμο στις βρισιές και στα κλάμματα. Συμμετέχω σε μία ομάδα φωτογράφων, που και πού συναντιώμαστε και φωτογραφίζουμε τοπία και μαθαίνουμε ο ένας απο τον άλλο. Ετσι και ετοιμαστώ να πάω για λίγες ώρες γίνεται χαμός..και απο την άλλη ΠΝΙΓΟΜΑΙ.

  2. Δύσκολη κατάσταση, είναι πολύ λυπηρό που ο άντρας σου σας έφερε σε αυτή την κατάσταση,η δουλειά δεν είναι το παν στη ζωή, χρειάζεται ισορροπία. Ίσως είναι καλύτερα να μείνετε για λίγο χωριστά, να δει ο καθένας τι ακριβώς ζητάει από τη ζωή του και τον σύντροφο του. Εύχομαι ολόψυχα να ξεπεράσετε την κρίση

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s